34227355_s

Dodatki do leków, a zakazana reklama.

Dwie apteki na Śląsku oferowały produkt leczniczy Diosminex 60 tabletek powlekanych wraz z załączonym do opakowania produktem leczniczym w postaci żelu Diosminex. W odniesieniu do jednej z aptek otrzymała ona od przedstawicieli firmy farmaceutycznej próbki określone jako "nie do sprzedaży próbka bezpłatna" w celu rozdania pacjentom albo na użytek własny farmaceutów pracujących w aptece. W drugim przypadku produkt trafił do apteki z hurtowni wraz z tabletkami Diosminex. GiF dopatrywał się w powyższych działaniach naruszenia art. 53 ust 2 Prawa Farmaceutycznego z dnia 6 września 2001 r. (Dz.U. Nr 126, poz. 1381 z póź. zm.), zgodnie z którym reklama produktu leczniczego nie może polegać na oferowaniu lub obiecywaniu jakichkolwiek korzyści w sposób pośredni lub bezpośredni w zamian za nabycie produktu leczniczego lub dostarczanie dowodów, że doszło do jego nabycia.

W wyjaśnieniach złożonych przez jednego z kierowników powyższych aptek poinformowano GIF (Główny Inspektorat Farmaceutyczny), że powyższe działania nie miały charakteru reklamy lecz miały na celu uzupełnienie kuracji lekiem Diosminex tabletki.

Pełnomocnik Przedsiębiorstwa Farmaceutycznego LEK-AM Sp. z o.o., stwierdził jednoznacznie, że przedsiębiorstwo produkujące lek „nigdy nie przeprowadzało bezpośrednio przywołanej akcji reklamowej, nie zlecało żadnemu podmiotowi takich działań ani nie wychodziło z inicjatywą wskazanych działań ani nie nakłaniało do ich prowadzenia.” Jednocześnie pełnomocnik przedsiębiorstwa zaznaczył, że produkt Diosminex żel jest dermokosmetykiem, a nie lekiem.

GIF biorąc pod uwagę zebrany w sprawie materiał dowodowy, uznał naruszenie art. 53 ust. 2 Pr. Farm. z uwagi na okoliczność, że pacjent uzyskiwał korzyść materialną w postaci wspomnianego żelu. Zatem pacjent kupując produkt Diosminex 60 tabletek powlekanych otrzymywał w sposób bezpośredni korzyść w postaci innego, bezpłatnego produktu. GIF nie wziął natomiast pod uwagę zarzutu pełnomocnika przedsiębiorstwa, że żel jest jedynie dermokosmetykiem, bowiem przepis stanowi o obiecywaniu jakichkolwiek korzyści, bez sprecyzowania o jakie konkretnie korzyści chodzi.

Tym samym w dniu 13 stycznia 2015r., GIF w decyzji GIF-P-R-450/40-7/JD/14, nakazał Przedsiębiorstwu Farmaceutycznemu LEK-AM Sp. z o.o. natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia niezgodnej z obowiązującymi przepisami reklamy produktu leczniczego Diosminex tabletki powlekane, polegającej na dodawaniu do każdego zakupionego w aptece opakowania w/w produktu leczniczego korzyści, w postaci 1 opakowania produktu o nazwie Diosminex żel.

więcej
34519710_s

Recepty Zaoczne stają się faktem

Lekarze często wypisywali tzw. „recepty zaoczne” dla pacjentów przewlekle chorych, a ich postępowanie było zgodne z ówczesnym art. 42 Ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r. (Dz.U. 1997 Nr 28, poz. 152 z póź. zm.) przed rokiem 2015 r., zgodnie z którym „lekarz orzekał o stanie zdrowia określonej osoby dopiero po osobistym jej zbadaniu.”

Naczelna Izba Lekarska słusznie uważała, że w kategorii orzeczenia lekarskiego nie mieści się pojęcie recepty. Natomiast w kategorii orzeczenia lekarskiego mieszczą się m. in. takie pojęcia jak: orzeczenie, świadectwa i opinie lekarskie (L. Ogiegło (red.) Ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Komentarz. Warszawa 2010 ).

Nie dla wszystkich jednak takie przedstawienie sprawy było jasne, w szczególności dla mazowieckiego oddziału NFZ, który zamierzał nakładać kary na lekarzy za nieprzestrzeganie art. 42 w/w ustawy i wystawianie recept bez wcześniejszego osobistego zbadania pacjenta.

Sprawą ostatecznie zajął się ustawodawca wprowadzając od dnia 1.01.2015r., ust. 2 do art. 42 w/w ustawy w brzmieniu: „lekarz może, bez dokonania osobistego badania pacjenta, wystawić receptę niezbędną do kontynuacji leczenia oraz zlecenie na zaopatrzenie w wyroby medyczne jako kontynuację zaopatrzenia w wyroby medyczne, jeżeli jest to uzasadnione stanem zdrowia pacjenta odzwierciedlonym w dokumentacji medycznej.”

Kolejne ustępy zawierają katalog osób uprawnionych do odbioru recepty. Odebrać receptę poza samym pacjentem może osoba upoważniona przez pacjenta lub jej przedstawiciel ustawowy, a także osoba trzecia, jeżeli pacjent wcześniej oświadczył podmiotowi udzielającemu świadczeń zdrowotnych o takiej możliwości bez wskazania konkretnie osób (choć informację komu wydało się receptę każdorazowo odnotowuje się w dokumentacji osoby upoważniającej). Powyższe upoważnienie załącza się również do dokumentacji pacjenta lub dokonuje się stosownej adnotacji.

Tym samym praktyka, która w gruncie rzeczy w mojej ocenie nie była sprzeczna z prawem, stała się klarownym zapisem, wobec którego nie będzie już żadnych wątpliwości.

Autor

adw. Mateusz Gmerek

więcej
dla klientów

Święta

Wyjątkowych Świąt Bożego Narodzenia oraz szczęścia w nadchodzącym Nowym Roku wraz z serdecznymi podziękowaniami za dotychczasową współpracę przesyła Karolina Krupińska Kancelaria Adwokacka.

 

 

                                                                                        Pozdrawiam

Adw. Karolina Krupińska

więcej